Głosy Pamano, Jaume Cabre

Marginesy, 2014

Liczba stron: 656

Pisanie o książce, która hipnotyzuje i wbija w ziemię nie jest łatwe. Jaume Cabre posiadł sztukę opowiadania pozornie prostych historii w zajmujący sposób, czemu dał wyraz w wydanym w 2013 roku „Wyznaję”, a potwierdził w „Głosach Pamano”. W tej powieści łączy dość banalną współczesną opowieść o rozkładzie rodziny, ze skomplikowaną historią z czasów wojny domowej w Hiszpanii. Nauczycielka przygotowująca wystawę o przeszłości szkół w regionie, w wyburzanej szkole znajduje skrytkę, a w niej zeszyty zapisane ręką nauczyciela. Lektura zapisków sprzed ponad 50 lat dostarcza jej wzruszeń i intryguje. Na własną rękę próbuje dotrzeć do żyjących świadków zdarzeń, które rozegrały się nad rzeką Pamano i zostały uwiecznione przez uwikłanego w nie nauczyciela. Okazuje się, że w tej historii nie ma prostych odpowiedzi, nikt nie jest tym, za kogo się podaje, przepełniają ją kłamstwa, niegodziwość i ofiary. Losy bohaterów powieści splatają się z historią kraju, która miała największy wpływ na życie opisanych postaci – ludzi uwikłanych i współzależnych od siebie.

Opowieść rozwija się powoli. Minie dużo czasu i wiele rozdziałów zanim czytelnik zbuduje sobie przejrzysty obraz tej historii. Kolejne strony dostarczają tylko malutkich kawałków układanki. Ich położenie zmieni się jeszcze wiele razy przed końcem powieści, zaskakując czytelnika. Ta snuta z rozmachem historia miłości i niegodziwości, patriotyzmu i oportunizmu, upadku człowieczeństwa i jego rozkwitu subtelnie hipnotyzuje czytelnika i zostaje z nim na bardzo długo.

Nie jest sztuką mówienie o ważnych kwestiach, sztuką jest mówienie w taki sposób, by przekazać istotę rzeczy i by dotrzeć do odbiorcy. Cabre doskonale sobie w z tym radzi. Nie moralizuje, nigdy nie mówi wprost, co jest dobre, a co złe. Po prostu stawia czytelnika wobec problemu, jakiejś historii, która przydarzyła się jego bohaterom. Angażuje go w pełni.

Ze względu na kompozycję, niezbędną znajomość historii Hiszpanii oraz poruszaną tematykę, to książka dla bardziej wyrobionego czytelnika. Jej lektura jest przeżyciem i ucztą. Zaskoczeniem, że autor utrzymuje wciąż najwyższy poziom, bowiem „Głosy Pamano” i „Wyznaję” plasują się na samym szczycie wydarzeń literackich.

Jedna myśl nt. „Głosy Pamano, Jaume Cabre”

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *