Mądrość psychopatów, Kevin Dutton

Muza SA, 2014

Liczba stron: 316

Ucz się od psychopatów

”Mądrość psychopatów. Lekcja życia pobrana od świętych, szpiegów i seryjnych morderców” – to tytuł książki, która próbuje udowodnić, że bycie psychopatą nie jest najgorszym, co mogłoby nas spotkać. Przynajmniej w niektórych sytuacjach i zawodach. Cechy typowe dla psychopatów, takie jak: bezwzględność, urok i koncentracja, odporność psychiczna, nieustraszoność są pożądane przez wielu z nas, bo mogą przyczynić się do zawodowego lub życiowego sukcesu. Poważnie i strasznie zaczyna się robić dopiero wtedy, gdy przymioty te zaczynają dominować nad rozsądkiem, sumieniem i empatią.

Kevin Dutton, psycholog zajmujący się badaniem wpływu społecznego, wyszedł od niepokojącej tezy – założył bowiem, że od psychopatów możemy nauczyć się pewnych zachowań, które przydają się w życiu i zwiększają szanse na sukces zawodowy i towarzyski. By określić jakie cechy posiadają psychopaci, przeprowadzono serię badań psychologicznych. Ku zaskoczeniu naukowców okazało się, że psychopaci przewyższają zwykłych ludzi w rozpoznawaniu emocji, choć zwykle nie jest to związane z odczuwaniem empatii, lecz wyborem swojej ofiary. Są również szybsi w podejmowaniu decyzji, bardziej nieomylni w sytuacji stresowej, zaskakuje ich nieustraszoność i dążenie do celu. Badaczy zadziwia to, że wbrew powszechnemu przekonaniu nie zawsze wybierają rozwiązanie siłowe – często wykazują się sprytem, perswazją, fortelem.

Zwykli i niezwykli

Dutton dotarł także do osób, które w powszechnym mniemaniu nie są psychopatami i wykonują szanowane zawody związane z dużą odpowiedzialnością, są m.in. agentami służb specjalnych, biznesmenami, chirurgami i prawnikami. Ludzie ci poddając się dobrowolnie specjalistycznym testom osiągnęli wysoki poziom cech psychopatycznych, choć żyją zgodnie z prawem i nie mają ciągot do dominowania nad otoczeniem. Jednakże w ich zawodach łatwiej jest tym, którzy potrafią wyłączyć emocje i skoncentrować się na celu. Rozemocjonowany chirurg z drżącymi dłońmi nie miałby co robić na sali operacyjnej, a nerwowy agent specjalny to kpina. Co więc odróżnia ich od psychopatów – morderców? Fakt, iż potrafią przełączyć się na normalny tryb, gdy nie potrzebują mieć wyostrzonych zmysłów. Obrazowo mówiąc różni ich tylko przełącznik, który nie działa tak jak trzeba u osadzonych w zakładach zamkniętych.

Nie przejdziesz obojętnie

To pozycja popularnonaukowa, z której skorzystają laicy i fachowcy. Napisana jest przystępnym językiem, obfituje w obrazowe przykłady, opisy eksperymentów i testów oraz dość toporne próby rozśmieszenia czytelnika. To, że autor nieco błaznuje, nie zmienia faktu, iż próba udowodnienia słuszności tezy postawionej na wstępie udaje mu się wyśmienicie. Popiera ją przykładami, cytuje źródła, opisuje swoje wizyty w więzieniu i rozmowy z najgroźniejszymi przestępcami znajdującymi się za kratkami. Trochę śmieszy, trochę zatrważa – na pewno otwiera na różne możliwości.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *