Archiwa tagu: artykuł

Archeologia starych wpisów – 5 książek o autykach i Aspergerach

Od sukcesu filmu „Rain Man”, opowiadającym o cierpiącym na zespół Aspergera genialnym mężczyźnie, który zupełnie nie radził sobie w codziennym życiu, nastąpił wysyp książek o podobnej tematyce.  Bohaterowie literaccy z autyzmem lub zespołem Aspergera są bardzo wdzięcznym tematem, ponieważ myślą i zachowują się inaczej niż większość społeczeństwa. Ja szczególnie lubię te książki, które sprawiają, że lepiej ich rozumiemy, możemy przeniknąć do ich świata i przekonać się, że to, co dla nas łatwe i zwykłe, dla innych może być niezrozumiałe i męczące.

Pełną recenzję przeczytacie po kliknięciu na tytuł książki.

dlaczego podskakuje

Dlaczego podskakuję, Naoki Higashida

Autor książki, Naoki Higashida, jest autykiem. Dzięki odpowiedniej opiece ze strony rodziców oraz cierpliwej nauczycielce nauczył się pisać, choć mówienie sprawia mu trudność. „Dlaczego podskakuję” napisał w wieku 13 lat. Książka zawiera odpowiedzi na wiele pytań, które intrygują ludzi. Naoki stara się wyjaśnić motywy postępowania, sposób myślenia, świat osoby autystycznej. Czasami nie potrafi dać jednoznacznej odpowiedzi, bo nie rozumie dlaczego np. układa zabawki w równe rzędy, albo dlaczego wpada w histerię (…)

dziewczyna ktora pływała z delfinam

Dziewczyna, która pływała z delfinami, Sabina Berman

Kiedy ciotka Isabelle przybywa do prowincjonalnego Mazatlan spotyka ją tam wiele niespodzianek. Majątek, który ma przejąć po śmierci siostry, zupełnie podupada, przetwórnia tuńczyka, na której jej rodzina zbiła majątek, ma spore kłopoty finansowe. Do tego wraz z domem, dziedziczy siostrzenicę, o istnieniu której nie miała pojęcia. Dziewczynka jest zaniedbana, w przeszłości była ofiarą przemocy, nie mówi, boi się ludzi. Dzięki swojej determinacji, Isabelle docieka przyczyny zacofania dziewczynki – mała Karen jest dzieckiem autystycznym. Pod wieloma względami odbiega od normy rozwojowej, pod kilkoma natomiast, znacznie ją przekracza (…)

dziwny przypadek psa nocną porą

Dziwny przypadek psa nocną porą , Mark Haddon

Piętnastoletni Christopher ma zespół Aspergera. Wszystkie bodźce słuchowe, wzrokowe, dotykowe, które do niego docierają ulegają zwielokrotnieniu, osaczają go, wprowadzają chaos i nieporządek. Nadmiar informacji sprawia, że mózg nie jest w stanie przetworzyć wszystkich impulsów i chłopiec odczuwa ból, który sprawia, że zamyka się w sobie, szuka ustronnych miejsc, jęczy, krzyczy, broni się. To wszystko przełożone na życie znaczy mniej więcej tyle, że Christopher nie lubi: nowych sytuacji i nieznanych osób, zatłoczonych miejsc, być dotykany przez innych, niektórych potraw (…)

grandotel

Grandhotel, powieść nad chmurami, Jaroslav Rudis

Przewodnikiem po Grandhotelu, futurystycznej budowli stojącej na szczycie góry w Libercu, jest Fleischman, trzydziestolatek bez imienia. Fleischman, w Grandhotelu zajmujący się sprzątaniem, jest dość specyficzną postacią – nie ma żadnych potrzeb, do niczego nie dąży, nie pragnie zmian w życiu. Najbardziej interesuje go pogoda, chmury i zmiany atmosferyczne. Z perspektywy hotelu ma doskonały ogląd na sytuację pogodową. Jego całym światem jest Grandhotel i jego pracownicy, przyjacielem – staruszek, niemiecki weteran drugiej wojny światowej, przed śmiercią przyjeżdżający do miasta, w którym się urodził i przeżył dzieciństwo. (…)

W książce nie pada nazwa tego, co dolega Fleischmanowi, ale postanowiłam dołączyć tę książkę do tego zestawienia, bo uwielbiam takich bohaterów.

oro

Oro, Marcel A. Marcel

Lena ma 12 lat. Odkąd pamięta mieszka w domu dziecka. Jest jej tam dobrze. Poznajemy ją w dniu kiedy dziewczynka trafia do nowej rodziny zastępczej. Dla większości dzieci w takiej sytuacji byłoby to pozytywnym przeżyciem, ale nie dla Leny. Ta obawia się kolejnej porażki, ponieważ już kilka razy trafiała do różnych rodzin, które po pewnym czasie oddawały ją z powrotem do placówki. Trauma związana z nieodpowiedzialnymi (i głupimi) przybranymi rodzicami jest tak wielka, że Lena uchodzi za dziwaka (…)

Lena nie jest autykiem, ale w domu, do którego trafia mieszka chłopiec z Aspergerem. Poza tym, to bardzo wartościowa książka dla młodzieży.

 Zaproponujecie coś jeszcze w podobnej tematyce?

Co będziemy czytać w 2015 roku? Zapowiedzi książkowe.

Polskie wydawnictwa pilnie śledzą, co dzieje się na światowym rynku księgarskim. Oprócz nowych powieści rodzimych autorów, do planów wydawniczych na nadchodzący rok wpisali książki, które odniosły sukces w innych krajach. W 2015 roku czeka nas kilka zaskoczeń, pojawią się też pewne bestsellery.

W styczniu na półkach księgarń pojawi się najnowsza powieść laureatki literackiej nagrody NIKE 2013, Joanny Bator pt. „Wyspa łza”. Pisarka i fotograf ruszają tropem zaginionej Sandry Valentine, która w 1989 roku znikła bez śladu i do dziś nie odnaleziono jej ciała. To punkt wyjścia do pasjonującej opowieści o miłości, kobiecości i poszukiwaniu samego siebie. Zdjęcia Adama Golca ilustrują tę mroczną podróż na Sri Lankę – wyspę w kształcie łzy, gdzie ludzie i miejsca istnieją jednocześnie w rzeczywistości i w świecie czarnej magii.

Dalszy ciąg artykułu i mnóstwo książek, na które czekacie znajdziecie TUTAJ (KLIK)

Najlepsze książki w 2014 – literatura faktu

Udało się wybrać ich mniej niż 10. Najlepsze z bardzo dobrych, poruszające, poszerzające horyzonty, obezwładniające, wywołujące silne emocje książki niebeletrystyczne 2014 roku.

Beksińscy. Portret podwójny, Magdalena Grzebałkowska – moja książka roku. Pozostawia w stanie odrętwienia, chociaż od początku wiadomo jak skończy się ta historia.

Religa, Dariusz Kortko & Judyta Watoła – biografia człowieka-symbolu, o którym napisać niełatwo, szczególnie, gdy trzeba przekazać mniej popularne treści. Ta jednak bardzo udana.

Słuch absolutny, Andrzej Szczeklik w rozmowie z Jerzym Illgiem – opowieść o przyjacielu, zapis rozmów wydany po jego śmierci. Wyjątkowo ciekawy człowiek, o którym poza Krakowem i poza środowiskiem lekarzy niewiele wiadomo.

Uparte serce. Biografia Poświatowskiej, Kalina Błażejowska – biografia poetki, która w powszechnej pamięci jawi się jako mdła, niedomagająca dziewczyna pisząca wiersze o miłości. Ta książka pokazuje Poświatowską jako kobietę z krwi i kości.

Damy Złotego Wieku, Kamil Janicki – nie wiedziałam, że można tak opowiadać o historii. Wnikliwy portret epoki i żyjących w niej ludzi. Intrygi, spiski, zawiedzione nadzieje i miłość.

Broad Peak. Niebo i piekło, Bartek Dobroch & Przemysław Wilczyński – tragedia na Broad Peaku przedstawiona bez histerii i w odpowiedniej skali, bo na tle innych wypadków i zdarzeń z historii polskiego himalaizmu.

Długi film o miłości. Powót na Broad Peak, Jacek Hugo-Bader – książka, która miała być reportażem, ale została zdominowana przez emocje towarzyszące członkom wyprawy po ciała wspinaczy. Mocna rzecz.

Kontener, Katarzyna Boni & Wojciech Tochman – reportaż, który pokazuje tragedię uchodźców przebywających w obozach. Dowód na to, że o ważnych rzeczach można mówić w sposób zwięzły.

Na marginesach życia, Piotr Matysiak – szokująca prawda o pracy kuratora sądowego i jego podopiecznych. Opisy biedy, zacofania, chciwości i wszelkich nałogów byłyby niestrawne w takiej dawce, gdyby nie stylizacja językowa.

 

Widzicie tu jakieś niespodzianki? Które książki znacie? Które chcecie poznać? O których dowiedzieliście się z tego wpisu?

Najlepsze książki w 2014 – literatura piękna

Oczywiście nie jestem w stanie wybrać jednej, najlepszej książki. Być może świadczy to o tym, że większość była przeciętna. Być może jest to wynik mojego niezdecydowania i niechęci do podejmowania decyzji. Przeglądając spis przeczytanych w tym roku książek (kilku kandydatek do naj- nie zdążyłam jeszcze przeczytać), wybrałam takie, które zapisały się w mojej pamięci. Starałam się, by wszystkie zostały wydane w tym roku, choć co najmniej jedna z nich jest wznowieniem. Dla mnie jednak pozostają najważniejszymi książkami 2014 roku.

Powieści (w kolejności przypadkowej):

Jej wszystkie życia, Kate Atkinson za misternie skonstruowaną i poruszającą historię, która na długo pozostaje w pamięci. Za zadawanie ważnych pytań i za to, że to Kate Atkinson, którą uwielbiam od lat.

Dom nad jeziorem smutku, Marilynne Robinson za to, że autorka opisała dramat rodziny posługując się środkami pozornie nie przystającymi do treści i za to, że nie daje żadnych odpowiedzi, prowokując czytelnika do myślenia.

Moja walka 1, Karl Ove Knausgard – za ekshibicjonizm w imię sztuki. Za zaspokojenie moich najniższych instynktów związanych z podglądaniem i podpatrywaniem.

Stulecie, Herbjorg Wassmo – za to, że zapracowane, zmęczone i udręczone nieustannym rodzeniem i wychowywaniem dzieci kobiety zostały pokazane jako te, bez których nie byłoby wspaniałych sag.

Sońka, Ignacy Karpowicz za to, że można inaczej. Za poruszającą opowieść odmienną od przyjętej przez autora konwencji.

Ostatni dzień lata, Joyce Maynard – za to, że mnie zaskoczyła. Spodziewałam się czegoś lukrowanego, a okazało się, że historia zbiega i kobiety-dziwaczki widziana oczami jej nastoletniego syna to coś, co staje ością w gardle.

Anglicy na pokładzie, Matthew Kneale – za wielogłosową opowieść o nikczemności, humor przeplatany gorzką prawdą o kolonizacji.

Wszystko, co lśni, Eleanor Catton – za misternie utkaną opowieść, która zachwyca rozmachem, a jednocześnie jest po prostu fajną książką, którą przyjemnie się czyta.

Marsjanin, Andy Weir – za przeniesienie Robinsona w przestrzeń kosmiczną i opowieść o niezłomności, przyjaźni i wierności ideałom napisaną z humorem i bez odrobiny zadęcia.

Kryminały:

Stojąc w cudzym grobie, Ian Rankin – za wspaniały powrót inspektora Rebusa, który będąc na emeryturze ma wciąż nieomylny instynkt i swoiste poczucie humoru.

Karambol, Hakan Nesser (nowe wydanie) – za skomplikowaną, trudną do rozwikłania zagadkę kryminalną, nastrój powieści i bohaterów.

Już wkrótce wpis o najlepszych książkach z literatury faktu, a tymczasem pytanie do Was: jakie książki Waszym zdaniem zasługują na miano najlepszych w 2014 roku? Które z powyższych czytaliście i czy podzielacie moją opinię? A może udało mi się zachęcić Was do przeczytania którejś z wymienionych pozycji?